tag:blogger.com,1999:blog-10158303306293704892011-11-28T07:33:18.633+07:00@KANTAMETO R D I N A R Y ____ P E O P L Eกันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-79505469449367493672010-06-21T11:49:00.001+07:002010-06-21T14:39:35.258+07:00ดูดวง เนื้อคู่"ดูดวง" น่าจะเป็นกิจกรรมยอดฮิต ติดอันดับตลอดกาลของคนไทย<br />ผม "มั่นใจว่าคนไทยเกิน 10 ล้านคนเคยดูดวง" (เลียนแบบประโยคฮิต facebook)<br />เท่าที่ผมตรวจสอบจากคนรอบตัวของผม ส่วนใหญ่แล้วลูกค้าของหมอดูมักจะเป็นผู้หญิง<br />และส่วนใหญ่ของผู้หญิงมักจะต้องการถามคำถามเกี่ยวกับ "ควาามรัก"<br /><br />ร้อยละ 80-90% ของผู้หญิงที่ถามผมว่ามีหมอดูดีๆไหม<br />และผมลองย้อนถามกลับไปว่าจะดูเรื่องอะไรเหรอ?<br />คำตอบที่ได้ยินก็มักจะออกมาว่า<br />"อยากจะถามถึงเรื่อง เนื้อคู่ คนนี้ใช่ไหม หรือว่าจะเจอเมื่อไหร่"<br /><br />เรื่องเนื้อคู่นั้น ผมเคยถามกับหมอดูที่ผมรู้จักกับเค้า<br />ก็จะได้รับคำตอบว่า ตามจริงแล้วการที่เราไปทำนายว่า <br />คนไหนคือเนื้อคู่ของใครนั้น เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างหนึ่งของการทำนายดวงชะตา<br /><br />ผมเองคิดว่าเป็นสิ่งที่น่าจะถูกแบนจากสารบบการดูดวงเช่นกัน<br />ผมเคยเห็นคู่รักที่รักกันมาอย่างหวานชื่น แต่ความรักเคยโดนบั่นทอน<br />ด้วยว่าฝ่ายหญิง หรือชาย ไปโดนทำนายทายทักว่า "ไม่ใช่เนื้อคู่กันหรอก"<br />รอไปโ่น่น อีกกี่ปีก็ว่ากันไปกว่าจะได้เจอเนื้อคู่<br />มันกลายเป็นว่า ความรักนั้นต้องพังทลายจากคำพูดของหมอดู<br /><br />และอีกอย่างคือ ผมเองนั้นคิดว่า คำว่า "เนื้อคู่" มันไม่มีกฏตายตัว<br />ผมเคยสอบถามไปอย่างหมอดูท่านหนึ่ง ก็ได้รับคำตอบว่า<br />เนื้อคู่จริงๆอ่ะไม่มีหรอก มันมีแต่คู่เวรคู่กรรมที่วนมาเจอกัน<br />และเมื่อสอบถามไปยังอีกท่าน ก็ได้รับคำตอบคล้ายๆกัน<br />ว่าไม่เคยฟันธงเรื่องเนื้อคู่เลย ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องกรรมมากกว่า<br />ซึ่งหลายๆคนก็คงคิดว่า เืนื้อคู่นั้นเป็นผลมาจากกรรมเก่า<br /><br />ผมเองเคยได้อ่านจากหนังสือของ คุณดังตฤณ จำไม่ได้ว่าเล่มไหน<br />คุณดังตฤณเองก็เคยบอกไว้ว่า การที่คนเราจะมาเจอกันนั้น<br />มันมีส่วนของกรรมเก่าอยู่ด้วย และกรรมเก่านั้นจะส่งผลในช่วงแรก<br />เรียกว่า First Impression นั้นจะมีกรรมเก่าเป็นส่วนผสมด้วย<br />ว่าเราจะรู้สึกดีกับบุคคลนี้ หรือว่าเราจะรู้สึกแย่กับคนๆ นี้<br /><br />แต่ส่วนสำคัญนั้นต่อจากความรู้สึกที่เจอกันในครั้งแรกแล้ว<br />มันจะเริ่มเป็นกรรมปัจจุบันแล้ว ต่อให้ในอดีตเป็นคู่รักหวานชื่นปานจะกลืนกิน<br />ทำให้ชาตินี้มาเจอกันแล้วรู้สึกถูกตาต้องใจ แต่กรรมใหม่ในปัจจุบัน<br />ทำไม่ดีต่อกัน ก็ไม่อาจจะทำให้มาคู่กันได้หรือมาอยู่ด้วยกันก็รักไม่ยืนยาว<br /><br />หรือไม่บางที กรรมเก่าส่งผลให้เรามาเจอกันก็จริง<br />แต่ว่าในชาตินี้นั้น เค้าอาจจะมีคู่ครองเป็นตัวเป็นตนแต่งงานไปเสียแล้ว<br />ต่อให้เราจะรู้สึกดีอย่างไรในตอนแรกก็ควรที่จะหักห้ามใจ<br />ไม่ก่อกรรมทำเข็ญให้เราต้องไปรับกรรมในอนาคต<br /><br />ทีนี้เราควรจะทำอย่างไรหล่ะ? ปล่อยไปตามกระแสกรรม หรือกระแสดวงหรือ?<br />อย่างที่ผมได้บอกไปข้างต้นครับ กรรมเก่านั้นส่งผลแ่ค่ช่วงเริ่มต้นเท่านั้น<br />ผมเคยเจอคู่รักบางคู่นั้นรักกันมานาน และได้แต่งงานกัน <br />แต่ว่าในวันแต่งงานนั้นบอกว่า "ตอนแรกไม่ถูกชะตากันเลย" ก็มีครับ<br /><br />กรรมปัจจุบันนั้นสำคัญที่สุด นี่คือสิ่งที่ผมได้ประสบการณ์มาครับ<br />ไม่ต้องสนใจว่า เค้าจะเป็นเนื้อคู่เราหรือไหม หรือเนื้อคู่เราต้องรออีกนานเท่าใด<br />คนข้างๆเรานี้แหละ หากคุณคิดว่าคุณรักเค้ามาก<br />และต้องการที่จะอยู่คู่กันตลอดไป คุณจะต้องไปแคร์อะไรกับคำว่าเนื้อคู่<br /><br />สิ่งสำคัญนั้นคือ การดูแลความรักในปัจจุบันต่างหาก<br />หากคุณอยากอยู่กับคนๆนี้ ก็รักษาความรักให้ดีครับ<br />ผมเคยเจอประโยคหนึ่งที่คิดว่าค่อนข้างจะดีมากครับ<br />จากที่ไหนจำไม่ได้แล้วผมต้องขออภัย<br />ผมเคยอ่านเจอว่า<br /><br />จริงๆแล้วความรักไม่ได้ต้องทำอะไรใหญ่โตให้กันก็ได้<br />เพราะเรื่องใหญ่โตในชีวิตนั้นส่วนใหญ่คนเราก็ต้องรับผิดชอบในส่วนของตัวเอง<br />แต่การดูแลเรื่องเล็กๆน้อยๆนั้นแหละเป็นส่วนสำคัญที่สุดของความรัก<br /><br />การดูแลความรักให้ดีให้ยืนยาวนั้นมีหลากหลายวิธี<br />และตำราบนชั้นหนังสือนั้นก็มีให้อ่านมากมายก่ายกอง<br />แต่สิ่งสำคัญนั้นไม่ใช่การอ่านหนังสือที่วางขายตามชั้น<br />แต่เป็นการอ่านหนังสือที่ชื่อว่า คนรักข้างๆคุณ ต่างหาก<br /><br />ดูแลความรักกันให้ดี ส่งเสริมเติมแต่งด้วยบุญบารมี<br />ชวนกันทำบุญ ตักบาตร ชักนำกันไปในทางที่ดี<br />จะทำให้มีสายใยแห่งแสงสว่างผูกมัดความรักของคนทั้งสองเข้าด้วยกัน<br />ต่างกับสายใยแห่งความมืดมิดจากการชักชวนกันทำบาป ผิดศีล ผิดประเพณี <br />สายใยแห่งความมืดมิดนั้นพร้อมจะขาดได้ทุกเมื่อ<br />แต่สายใยแห่งแสงสว่างนั้นเหนียวแน่น และมีความสุขกว่าเยอะครับ ^^<br /><br />อย่าปล่อยให้หมอดูเป็นคนกำหนดว่าคุณควรจะต้องคู่กับใคร<br />คุณเองนั้นแหละที่สามารถกำหนดได้ว่าตลอดชีวิตต่อไปใครจะอยู่ข้างๆคุณ<br />สร้างสายใยที่ดีต่อกันเพื่อผูกพันทั้งสองไว้ให้นานครับ<br /><br />ขอให้มีความสุขในความรักนะครับ ^^<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-7950546944936749367?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-7823752124230747032010-06-11T09:56:00.002+07:002010-06-11T10:00:46.852+07:00ความคิด กับ เวลาเวลา ดูจะเป็นหนึ่งในปัจจัยที่สำคัญอย่างหนึ่งในชีวิตของคนเรา<br />มนุษย์ใช้ เวลา ในการเป็นมาตรวัดสิ่งต่างๆในการดำเนินชีวิต<br />เช่น ขับรถ 80 กิโลเมตร / ชั่วโมง เคี้ยวน้ำแกง 30 นาที<br />และยังมีเวลาที่เข้ามาร่วมเป็นหนึ่งในปัจจัยหลายๆอย่างในการดำเนินชีวิต<br /><br />แต่วันนี้ผมอาจคงจะไม่พูดถึงเวลาในแง่นั้น<br />อีกแง่มุมนึงของเวลาที่ผมเห็นบ่อยที่สุดคือ<br />คนเรามักจะพูดติดปากคำว่า "ไม่มีเวลา"<br /><br />วันเวลาในแต่ละวันนั้น ย่อมมี 24 ชั่วโมงเท่ากัน<br />แต่ว่า ทำไมคนๆหนึ่งถึงบอกว่า "มีเวลา"<br />และอีกคนๆหนึ่งถึงบอกว่า "ไม่มีเวลา"<br />เป็นเพราะว่าสิ่งที่ต้องทำมีมากอยู่แล้ว<br />หรือว่าจะเป็นเพราะอัจจัยนอกเหนือจากนั้น<br /><br />จากการที่ผมสังเกตคนที่บอกว่าไม่มีเวลา<br />รวมทั้งตัวผมเองด้วยนั้น<br />จริงๆแล้ว เวลาในการทำสิ่งต่างๆของมนุษย์<br />ไม่ได้เกี่ยวกับ 24 ชั่วโมงใน 1 วันใดๆทั้งสิ้นครับ<br />อ่านถึงตรงนี้แล้วอาจจะงงๆ ได้<br /><br />ทำไมผมถึงบอกว่า เวลา 24 ชั่วโมงใน 1 วัน<br />ไม่เกี่ยวกับการทำสิ่งต่างๆของมนุษย์หล่ะ<br />ทั้งๆทุกๆสิ่ง ต้องอาศัยเวลาในการทำทั้งสิ้น<br /><br />นั่นเพราะว่า จริงๆแล้ว เวลาในเชิงความคิดของมนุษย์นั้น<br />มนุษย์ เป็นคนสร้างมันขึ้นมาเองครับ<br />งง อีกแล้วหล่ะสิ (-_-")<br />มันไม่ใช่ว่าเป็นไปตาม โลกหมุน 1 วัน 24 ชั่วโมงหรอกเหรอ<br />นั่นเพราะว่า มนุษย์นั้นเอง เป็นคน "กำหนด"<br />ว่า "จะเอาเวลานั้นไปทำอะไร" ครับ<br /><br />และมนุษย์นั้นก็มักจะใช้เวลาไปกับสิ่งที่สนใจ<br />และมักจะบอกว่า "ไม่มีเวลา" กับสิ่งที่ไม่สนใจ<br />ลองสังเกตดูนะครับ ว่าทำไม หลายๆคนถึงสามารถ<br />ทำงานไป และเรียนต่อ เอาปริญญามาประดับฝาบ้านได้<br />ทั้งๆที่ เค้าก็มีเวลาในวันๆหนึ่งเท่าๆกับคนที่ไม่ได้เรียน<br /><br />คุณลองดูสิครับ เวลาที่ใครอยากให้คุณทำอะไร<br />แล้วคุณตอบไปว่า "คุณไม่มีเวลา"<br />ลองย้อนกลับมาสังเกต สิ่งต่างๆที่เราทำในชีวิตประจำวัน<br />และช่วงเวลาที่เราใช้ไปนั้น<br />จะเห็นได้ว่าจริงๆแล้ว "เรามีเวลา" ครับ<br />แต่ว่าเวลาที่เราไม่ได้คิดจะมีเวลากับสิ่งที่จะทำเิ่พิ่ม<br /><br />หลายๆคน นั่งเล่น facebook twitter hi5 ทั้งวัน<br />บางคนโทรศัทพ์ เล่นเกม ได้มากมาย<br />แต่กลับบอกว่า ไม่มีเวลา คุณจะเห็นว่า พวกนี้น่าหมั่นไส้ใช่มั้ยครับ<br /><br />จริงๆแล้วโดยหลักใหญ่เลยคือ มนุษย์นั้น<br />จะ "สร้างเวลา" ให้กับสิ่งที่ตัวเองชอบและสนใจเท่านั้น<br />เมื่อสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ ไม่สนใจ ก็จะทำให้รู้สึกว่า<br />ไม่อยากสร้างเวลาให้กับสิ่งๆนั้น<br /><br />ทีนี้เราควรจะทำอย่างไรกันดี<br />ลองปรับเปลี่ยนดูนะครับ<br />"สร้างเวลา" ตามความจำเป็น และสิ่งที่ควรทำ<br />แทนที่จะ "สร้างเวลา" ให้กับสิ่งต่างๆตามความพอใจ<br />แล้วคุณจะสามารถ ทำกิจกรรมต่างๆได้อย่างมากมายครับ<br />คุณจะเริ่มมีเวลาทำงาน มีเวลาหาความรู้ใส่ตัวเองเพิ่ม<br />มีเวลาดูแลบ้าน และดูแลครอบครัวให้มากขึ้น<br /><br />หลวงปู่ดูลย์ อตุโล ท่านเคยพูดไว้ได้อย่างเด็ดขาดประโยคหนึ่งครับ<br />ว่า "ถ้ายังมีเวลาหายใจ ก็ต้องมีเวลาสำหรับการภาวนา"<br />จริงๆแล้ว การปฏิบัติธรรมนั้น ไม่ได้ต้องแบ่งเวลามามากมายเลยครับ<br />ที่ผมบอกว่าไม่ต้องแบ่งเวลานั้น ในอีกแง่หนึ่งมันคือ<br />การปฏิบัติธรรมนั้นสามารถ แทรกเข้าไปในชีวิตประจำวันโดยไม่ต้องเสียเวลา<br /><br />เพราะว่าแท้จริงแล้ว การปฏิบัติธรรมนั้นคือการคอยสังเกตความ<br />เป็นธรรมดา ของกาย และใจ ว่ามันไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และควบคุมไม่ได้<br />จิตใจของคนเรานั้นแปรปรวนอยู่ตลอดเวลา<br />ร่างกายของคนเรานั้นก็ใช่ว่าจะควบคุมได้ตลอดเวลา (ลองสั่งให้ไม่ป่วยสิ ^^)<br /><br />คอยย้อนมาระลึกถึงกาย ระลึกถึงใจ<br />อย่างที่พระท่านคอยสอนว่า มีสติรู้กาย รู้ใจตามความเป็นจริงนั่นแหละครับ<br />หมั่นสังเกตความรู้สึกของจิตใจที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน<br />รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของจิตใจ<br />แล้วเมื่อเรารู้ความเคลื่อนไหวของจิตใจเราได้นั้น<br />เราจะสามารถเข้าใจคนอื่นได้มากขึ้นอีกเยอะเลยครับ<br /><br />ลองสร้างเวลาของคุณขึ้นมาให้มีคุณค่าในทุกๆวันนะครับ<br />แล้วเจอกันในเวลาถัดไปครับ ^^<br /><br /><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" scrolling="no" src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://kantamet.blogspot.com/2010/06/blog-post.html" style="border: none; overflow: hidden; width: 450px;"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-782375212423074703?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-31743173929993730032010-05-25T00:22:00.002+07:002010-05-25T00:46:33.683+07:00ความเหมือน ที่ แตกต่าง<span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">คุณเคยเจอเหตุการณ์เหล่านี้ไหมครับ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">เพื่อน1 : ฉันว่าเพลงนี้เพราะดีนะ<br />เพื่อน2 : เหรอแต่ฉันว่ามันไม่เห็นจะเพราะตรงไหนเลย</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">เพื่อน1 : นายว่าดาราคนนี้สวยไหม</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">เพื่อน2 : ไม่อ่ะ ชอบแบบสไตล์อื่นมากกว่า อย่างงี้มันลูกครึ่งไป</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">ทั้งสองเหตุการณ์นั้นเป็นการมอง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">จากบุคคลที่แตกต่างกัน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">ที่มองสิ่งๆหนึ่งที่เหมือนกัน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">ผมเองเคยได้อ่านประวัติของ หลวงปู่ชา สุภัทโท</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">หลวงปู่เคย ชี้ให้ลูกศิษย์ดูไม้อยูท่อนหนึ่ง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">ดูไม้ท่อนนี้ซิ..... สั้นหรือยาว <br style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" />สมมติว่า คุณอยากได้ไม้ที่ยาวกว่านี้..... ไม้ท่อนนี้มันก็สั้น <br style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" />แต่ถ้าคุณอยากได้ไม้สั้นกว่านี้..... ไม้ท่อนนี้มันก็ยาว <br style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" />หมายความว่า “ตัณหา” ของคุณต่างหาก <br style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" />ที่ทำให้มีสั้น มียาว มีชั่ว มีทุกข์ มีสุข ขึ้นมา</span></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;">เฺห็นมั้ยครับว่าจริงๆแล้วนั้น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">สิ่งที่คนทั้งหลายนั้นได้ดูนั้น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">เป็นสิ่งของอย่างเดียวกันแท้ๆ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แต่ว่าแต่ละคนนั้น ใส่ความนึกคิดปรุงแต่งของตัวเอง</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ชอบแบบนั้น ไม่ชอบแบบนี้ อยากได้แบบนั้น ไม่อยากได้แบบนี้</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ขึ้นอยู่กับความอาร์ตตัวแม่หรืออาร์ตตัวพ่อของแต่ละบุคคลกันไป</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ซึ่งบางทีนั้น การที่ไม่เห็นด้วยกับบุคคลอื่น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">มันอาจจะแหย่เข้าไปโดนสิ่งที่เรียกว่า ทิฐฐิ </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">หรือความเห็นของเค้าเองก็เป็นได้ครับ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แต่ถ้าหากคู่สนทนา สามารถยอมรับในความแตกต่างของความเห็น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ของแต่ละคนได้ ก็จะไม่เกิดปัญหาใดๆขึ้นมา</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">สิ่งที่ผมอยากจะสื่อจากความเหมือน ที่แตกต่างอีกก็คือ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">คนเรานั้นจะให้ค่ากับสิ่งต่างๆนั้นไม่เหมือนกัน</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">นั่นเพราะ สิ่งที่เราสั่งสมมานั้น ไม่เหมือนกันครับ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">คนเรานั้นตัดสินสิ่งที่เราเห็นในปัจจุบัน </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">โดยพื้นฐานความประสบการณ์จากอดีต</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ยกตัวอย่างให้เห็นอีกตัวอย่างหนึ่งเช่น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">คนๆหนึ่งอาจจะชอบสุนัขมากเพราะเคยได้ใกล้ชิดตั้งแต่เด็ก</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แต่อีกคนหนึ่งนั้นอาจจะเคยโดนสุนัขกัด</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">เลยกลายเป็นเกลียด และกลัวสุนัขไปตลอดชีวิตเลยก็เป็นได้</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">อันนี้นับประสบการณ์สั่งสมจาิกแค่ชาติเดียวนะครับ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ยังไม่นับรวมถึงประสบการณ์ที่สั่งสมมาข้ามภพข้ามชาติ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">มาอย่างนับไม่ถ้วน (อันนี้เป็นความเชื่อของแต่ละบุคคลนะครับ)</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">เพราะฉะนั้น เราไม่อาจจะไปกะเกณฑ์ให้คนใด </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ต้องคิดเหมือนเราได้เลย บางทีฝาแฝดถูกเลี้ยงดูมาด้วยกันยังคิดต่างกันได้เลยครับ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">อันนี้จากประสบการณ์ตรงเลยเพราะผมเองเป็นฝาแฝด ^^ แหะๆ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แล้วเราควรจะทำอย่างไรดีหล่ะ?</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ถ้าหากว่าการมองที่แตกต่างนั้นเป็นความแตกต่างที่ไม่ขัดศีลธรรม</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">อันนั้นก็ไม่มีปัญหาครับ สามารถยอมรับในความต่างของแต่ละคนได้</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">เหมือนในสิ่งที่นักวิชาการเค้ากล่าวว่า "ยอมรับในความเห็นที่แตกต่าง"</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แต่ถ้าหากว่าเป็นความเห็นที่ต่างกัน ที่ขัดศีลธรรมด้วยเช่น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ถ้าคนๆหนึ่งเห็นว่าการมีเมียน้อย โกหก เมาเหล้า เป็นสิ่งที่ปกติในสังคม</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; line-height: 26px;">อันนี้ควรจะต้องตักเตือนกันบ้างนะครับ เพราะทุกอย่างนั้นย่อมมีขอบเขต</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; line-height: 26px;">ของคำว่า "ผิด" และ "ถูก" ในแง่ของศีลธรรมและคุณธรรมอยู่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แต่การตักเตือนนั้น ก็ต้องให้ถูกจักหว่ะเวลา </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">และไม่ทำให้ผู้พูดเสียประโยชน์ หรือเกิดการวิวาทขึ้นมาได้นะครับ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">สิ่งที่ผมอยากจะสรุปให้ฟังนั้นก็คือ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">คนเรานั้นอาจจะเห็นต่างกันได้เสมอ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">การที่เราพยายามยัดความเป็นตัวเรา หรือทิฐฐิของเราเข้าไปในบุคคลอื่น</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">อย่างเช่น ทำไมเธอไม่คิดอย่างงี้หล่ะ ต้องเหมือนชั้นสิ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">อันนี้อาจจะต้องดูเนื้อหาด้วยว่าที่คุณพูดนั้นมันเรียกว่า "ถูกศีลธรรม" หรือ "ถูกใจ"</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">และประโยคที่ใช้ค่อนข้างเยอะในการเมืองไทยในยุคนี้ครับ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">"เห็นต่างได้ แต่ไม่แตกแยก"</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">วัตถุที่เราเห็น อาจจะเป็นเพียงสิ่งๆหนึ่ง แต่ว่าแต่ละคนอาจจะให้ค่าต่างกัน</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">เมื่อคุณอ่านบล๊อคของผม คุณอาจจะเห็นต่างกับเพื่อนได้</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">แต่สิ่งที่คุณทั้งสองอ่านจบมานั้น เป็นสิ่งที่เขียนไว้ในอย่างเดียวกัน</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;">ขอบคุณที่ติดตามอ่านจนจบครับ ^^</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 26px;"><br /></span></span><br /><div><br /><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" scrolling="no" src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%253A%252F%252Fkantamet.blogspot.com%252F2010%252F05%252Fblog-post_25.html&layout=standard&show_faces=true&width=450&action=like&font&colorscheme=light&height=80" style="border: none; height: 80px; overflow: hidden; width: 450px;"></iframe><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-3174317392999373003?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-65506320308636066922010-05-07T12:57:00.001+07:002010-05-07T20:28:58.242+07:00การพูดจา เวลา และไมตรีเนื่องจากมนุษย์เป็นสัตว์สังคม ย่อมีการสื่อสารกับผู้อื่น และในสังคมของเรา<br />การพูดนั้นเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญในชีวิตของคนเรา อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้<br />ในหลายๆ โรงเรียน และหลายๆ บริษัท<br />มีคอร์สหลายๆ คอร์สที่อบรมเกี่ยวกับการพูด ให้เห็นอยู่เสมอๆ<br />โดยที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการสอนเกี่ยวกับการพูดโน้มน้าวใจคน<br /><br />ในทางพระพุทธศาสนานั้น พระพุทธองค์ก็ทรงบัญญัติเกี่ยวกับปิยวาจาไว้เช่นกัน<br />และมีศีลข้อ 4 "มุสาวาทา เวรมณีสิกขา ปะทัง สมาธิยามิ" บัญญัติไว้ในศีล 5 ด้วย<br />ศีลข้อ 4 นั้น หลายๆคนอาจจะเข้าใจเพียงแค่ว่าเป็นการละเว้นการพูดโกหกอย่างเดียว<br />แต่แท้จริงแล้วการที่ศีลข้อ 4 จะด่างพร้อยนั้นครอบคลุมไปถึง<br />การพูดเพ้อเจ้อไร้สาระ การพูดเหน็บแนมผู้อื่น และการกล่าวผรุสวาจา (คำหยาบ)ด้วย<br /><br />สองสังเกตในจิตใจดูนะครับ ผู้ที่ดูจิตบ่อยๆจะสังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้<br />การพูดเพ้อเจอไร้สาระนั้น ทำให้จิตใจของเราฟุ้งซ่านเสมอๆ<br />การพูดเหน็บแนมและการกล่าวคำหยาบคายนั้นจะมีโทสะซ่อนอยู่<br />เพราะฉะนั้นการสำรวมในศีลข้อ 4 นั้นก็เป็นเครื่องมือหนึ่งที่ทำให้จิตใจสงบครับ<br /><br />การพูดความจริงนั้นเป็นสิ่งที่ถูกที่ควรอย่างที่คงไม่มีใครเีถียง<br />แต่ในการพูดสิ่งที่เป็นความจริงนั้น อาจจะต้องมีส่วนประกอบอย่างอื่นด้วย<br /><br />สิ่งที่พูดนั้นจะมีประโยชน์ต่อผู้รับหรือไม่<br />การที่เราจะสื่อสารอะไรนั้นย่อมมีผู้รับสารอยู่ด้วย<br />การที่เราพูดโดยไม่คำนึงถึงผู้รับสารว่าสิ่งที่เราพูดเหมาะสมกับเค้าหรือไม่<br />บางทีจะกลายเป็นการไม่ดีไปก็เป็นได้นะครับ<br /><br />การพูดนั้นควรจะพูดในเวลาที่เหมาะสม<br />ในเวลาที่ผู้ฟังนั้นพร้อมกับการรับสิ่งที่เราจะพูดด้วยครับ<br />บางครั้งเราอยากจะนำเรื่องดีๆ ไปคุยกับคนอื่น<br />แต่ดันเจอเพื่อนตอนอารมณ์ไม่ดี<br />อาจจะโดนตอกหน้ากลับมาก็ได้นะครับว่าไม่มีอารมณ์ฟัง<br /><br />และการที่เราจะเข้าไปช่วยแก้ปัญหาให้คนอื่นนั้น<br />บางทีต้องดูอารมณ์เค้าด้วย ไม่งั้นอาจจะกลายเป็นที่รองรับอารมณ์<br />กลายเป็นทะเลาะกับคนที่เราคิดจะช่วยไปด้วยอีกคน<br />ลองดูจังหวะเวลา และอารมณ์ของผู้ฟังว่าเป็นจังหวเวลา<br />ที่เหมาะสมกับสิ่งที่เราต้องการถ่ายทอดด้วยหรือไม่ครับ<br /><br />และสิ่งที่สำคัญไม่แพ้อย่างอื่นก็คือน้ำเสียงในกระพูดครับ<br />หากเราพูดด้วยความมีไมตรีในน้ำเสียง มีเมตตาในจิตใจแล้ว<br />จะทำให้การพูดนั้นของเรานั้นเป็นการสื่อสารที่น่าฟัง<br />ชวนให้คนที่ฟังรู้สึกเย็นใจและอบอุ่นใจได้<br />ทำให้คนรู้สึกว่าสิ่งที่คุณพูดชวนให้น่าฟังอย่างไม่ต้องมีเทคนิคอื่นใด<br /><br />ทดสอบดูนะครับ ^^ พูดด้วยน้ำเสียงมีไมตรี จิตใจเมตตา<br />ในเวลาที่เหมาะสม และเน้นประโยชน์ของผู้ฟัง<br />และพูดทุกอย่างด้วยความสัตย์จริง<br />จะทำให้การพูดของคุณนั้นน่าฟัง และน่าเชื่อถือขึ้นเยอะเลยครับ ^^<br /><br /><iframe src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%253A%252F%252Fkantamet.blogspot.com%252F2010%252F05%252Fblog-post_07.html" scrolling="no" frameborder="0" style="border:none; overflow:hidden; width:450px;" allowTransparency="true"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-6550632030863606692?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-10488268912065443362010-05-02T15:35:00.002+07:002010-05-02T15:45:55.070+07:00ใครกันที่หลอกลวงคิดว่าคนเราส่วนใหญ่มักจะได้ยินเรื่องราวการหลอกลวงเป็นประจำ<br />จากญาติพี่น้องบ้าง เพื่อนๆ บ้าง หรือว่าจากในทีวีที่มีออกข่าวแทบไม่เว้นแต่ละวัน<br />หลายๆคนก็สงสัยว่า ทำไมโลกนี้มันช่างดูเลวร้ายขนาดนี้<br />ผู้คนหลายๆคนตั้งใจจะลวงหลอกกันได้ขนาดนี้เชียวหรือ<br />แล้วในโลกนี้เราจะเชื่อใจใครได้บ้างหรือเปล่า?<br /><br />ทีนี้ผมอยากจะบอกสิ่งนึงที่หลายๆ คนอาจจะไม่คาดฝันครับ<br />การที่คนเราสามารถที่จะโดนหลอกลวงจากคนอื่นได้นั้น<br />มันมีปัจจัยหนึ่งที่เป็นตัวแปรสำคัญครับ คือ<br /><b>ก่อนที่เราจะโดนคนอื่นหลอกได้นั้น เราจะต้องโดนตัวเราเองหลอกก่อน</b><br /><br />หลายๆคนอาจจะสงสัยว่า อ้าวเราโดนตัวเราเองหลอกได้ยังไง<br />สิ่งที่คอยหลอกตัวเรานั้นก็คือ กิเลสในใจเรานี่เองครับ<br />กิเลสจะเป็นตัวที่ัผลักดันในเราทำในสิ่งต่างๆ<br />แล้วมันก็ตอบแทนเราเล็กๆ น้อยๆ แต่อาจจะพวกกรรมที่ตามมาอย่างเปรียบไม่ได้<br /><br />ผมลองยกตัวอย่างให้ดูง่ายๆนะครับ<br />อย่างเช่นการพนันเลยครับ ง่ายที่สุด<br />ทำไมคนเราถึงอยากเล่นการพนัน<br />เพราะความอยากได้อยากมี เมื่อโดนกิเลสหลอกให้ไปเข้าบ่อนการพนัน<br />ก็จะกลายเป็น เข้าไปเป็นเหยื่อให้เจ้ามือบ่อนการพนันปล้นจนหมดเนื้อหมดตัว<br />ละทีนี้เราก็มาถึงจุดที่คนเราเห็นง่ายๆแล้วครับ ว่าถูกเค้าหลอกแล้ว<br /><br />ยกตัวอย่างอีกตัวอย่างหนึ่งละกันนะครับ<br />ผมเคยเห็นคู่รักที่โดนแฟนหลอกเอาเงินไปเป็นแสน ถึงล้านเลยก็มี<br />แต่ว่าก็บอกว่า เลิกไม่ได้ ให้เพราะว่ารัก<br />ขอให้ลองสังเกตดูนะครับว่า มันมีกิเลสตัวนึงที่ผลักดันอยู่<br />คือ ราคะ นั่นเองที่ทำให้เราอยากจะไปยึดในตัวเค้า<br />ต้องการเค้ามาเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ เป็นของเราคนเดียว<br />เพราะฉะนั้นคนหลายๆคนเลยกลายเป็นทุ่มให้กับความรักมากมาย<br />แล้วสุดท้ายก็กลายเป็นว่า โดนคนรักหลอกไป<br /><br />จากตัวอยากเห็นแล้วใช่ไหมหล่ะครับว่า จิงๆแล้ว<br />ไม่ใช่ว่าเราจะโดนคนอื่นหลอกเราก่อนเลย<br />เราต่างหากที่เป็นคนหลอกตัวเราเอง ด้วยกิเลสที่มีอยู่ในใจ<br />แล้วสุดท้ายเราก็ค่อยไปโดนคนอื่นหลอกเราซ้ำให้เสียหายอีกที<br /><br />เพราะฉะนั้นก็เหมือนที่ผมเคยบอกครับ<br />กิเลสทั้งหลายนั้นโคจรมาเพื่อทำให้จิตใจเราเศร้าหมอง<br />เมื่อมันโคจรมาแ้ล้วจิตใจโดนครอบงำไป จิตใจก็จะหลงทำตามกิเลส<br />ที่ครอบงำจิตใจเราให้ไปยึดสิ่งนั้นสิ่งนี้ ละโมบอยากได้สิ่งอื่นๆมาเป็นของตน<br />แล้วก็โดนคนอื่นเอาเหยื่อล่อมาให้เราโดนหลอกเรียบร้อยโรงเรียนไทย<br /><br />สิ่งที่สามารถสู้กับกิเลสที่จรมาได้นั้นก็คือ<br />การมีสติรู้สึกตัวครับ เหมือนที่ผมเคยบอกไปในบล๊อคก่อนๆ<br />ว่าเราควรฝึกสติ แล้วเจริญสติบ่อยๆ<br />เมื่อใดที่เรามีสติ เห็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจขึ้นมา<br />ความรู้สึกนั้นก็จะไม่สามารถครอบงำจิตใจเราได้<br />จิตใจเราก็จะปลอดโปร่งเบิกบาน ทีนี้ ใครจะมาหลอกเราก็ไม่ได้แล้วครับ<br />เพราะเราได้ตัดปัจจัยแรกไปเสียแล้ว นั่นคือ "การหลอกตัวเอง"<br />เมื่อเหตุแรกไม่เกิด เหตุที่สองจึงไม่เกิดอีก<br /><br />แรกๆอาจจะยากหน่อยนะครับ อาจจะตามทันกิเลสบ้าง ตามไม่ทันบ้าง<br />แต่ขอให้สู้อย่าท้อถอยครับ มีสติไปเรื่อยๆ<br />คอยหมั่นรู้สึกลงมาที่กายว่าทำอะไรอยู่ รู้สึกลงมาที่ใจว่ารู้สึกอะไรอยู่<br />ตอนแรกๆ อาจจะสังเกตได้วันละน้อยครั้ง หลงไปซะเยอะมากมาย<br />แต่พอไปเรื่อยๆ จิตเรามันจะเริ่มเก่งขึ้นจะสังเกตได้บ่อยขึ้นไปเรื่อยๆครับ<br />คนเราจะเก่งในเรื่องใดได้นั้น สิ่งที่ขาดไม่ได้คือความเพรียร สู้ๆ นะครับ (^0^)<br /><br /><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" scrolling="no" src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%3A%2F%2Fkantamet.blogspot.com%2F2010%2F05%2Fblog-post.html&layout=standard&show_faces=true&width=450&action=like&colorscheme=light" style="border: none; height: px; overflow: hidden; width: 450px;"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-1048826891206544336?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-42983428890480806692010-04-30T19:18:00.002+07:002010-05-02T03:32:05.673+07:00อาบน้ำกันเถอะตื่นนอนอาบน้ำ ล้างหน้าล้างตาเพื่อความสดชื่น<br /><div>กลับบ้านจนก่อนจะนอนก็อาบน้ำเพื่อความสะอาด</div><div>บางคนอาจจะไม่ได้อาบน้ำตอนเช้าบ้างเมื่อตื่นสาย</div><div>หรือบางคนอาจจะไม่ได้อาบน้ำตอนเย็นบ้างด้วยความอ่อนเพลีย</div><div>แต่อย่างไรก็ตามหลายๆคนก็อาบน้ำอย่างน้อย 1 ครั้ง ใน 1 วัน</div><div><br /></div><div>การอาบน้ำชำระร่างกายนั้นเป็นการทำความสะอาดนั้นเป็นสิ่งจำเป็น</div><div>เมื่อเรามีร่างกายก็ควรจะรักษาดูแลตามความเหมาะสม</div><div>หากปล่อยให้ร่างกายสกปรกหมักหมม<br />คนข้างๆอาจจะทักว่าวันนี้ เปรี้ยวมาก (แต่เป็นเหม็นเปรี้ยวนะ)<br /><br />แล้วจิตใจของคนเราหล่ะ? สกปรกเป็นหรือเปล่า?<br />จิตใจคนเรานั้นไม่อาจจะสกปรกได้ด้วยฝุ่นละออง<br />ต่อให้เอาตัวไปคลุกขี้โคลนก็ไม่อาจจะเปื้อนไปถึงใจได้<br />แต่นั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้ความสกปรกที่ใจนั้นก็เห็นได้ยากเหมือนกัน<br /><br />แล้วใจเราเปื้อนได้ด้วยอะไรหล่ะ?<br />พระอาจารย์ปราโมทย์ ปราโมชโช ท่านได้สอนไว้ว่า<br />จิตนั้นมีปกติแจ่มใส แต่เศร้าหมองได้ด้วยกิเลสที่จรมา<br /><br />กิเลสทั้งหลายความโลภ ความโกรธ ความหลงนั้น<br />ก็คอยทำให้ใจเราขุ่นมัว แต่ละวันเราก็เปื้อนไปเปื้อนมาไม่รู้สักกี้ครั้ง<br />ถ้าจิตใจมันออกโทรทัศน์ได้คงออกรายการ ชีวิตเปื้อนฝุ่น (กิเลส)<br /><br />ฉะนั้นอะไรหล่ะที่สามารถชำระล้างจิตใจเราได้?<br />พระพุทธองค์เองก็ตรัสไว้ว่า<br />ละชั่ว ทำดี แล้วทำจิตใจให้บริสุทธิ์<br /><br />การปฏิบัติธรรมนั้นเองที่เป็นเครื่องขัดเกลาจิตใจเราให้บริสุทธิ์<br />การที่มีจิตใจที่รู้ทันถึงกิเลสที่จรเข้ามาวนเวียนใจจิตใจ<br />จะสามารถทำให้จิตใจของเราไม่ถูกกิเลสครอบงำได้<br /><br />แรกๆอาจจะดูยากดูไม่ทัน จิตใจทุรนทุรายไปเรียบร้อยแล้ว<br />อย่างที่บอกครับ มันไม่ได้เปื้อนให้เห็นๆแบบคราบดินคราบโคลน<br />ต้องลองสังเกตบ่อยๆ เมื่อมีความรู้สึกใดๆเกิดขึ้นในจิตใจ<br />ให้มีสติรู้ทันความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้น<br />ว่าขณะนั้นจิตใจเราเป็นอย่างไร กำลังโลภ กำลังโกรธ หรือกำลังหลง<br />หากสังเกตเห็นได้ ความรู้สึกนั้นๆจะไม่ครอบงำจิตใจให้มัวหมองครับ<br /><br />จิตใจเราก็จะได้รับการอาบน้ำขัดถูไปเรื่อยๆ<br />แรกๆอาจจะเห็นไม่ชัด หรืออาจจะไม่ปลอดโปร่งมาก<br />อย่าเพิ่งเสียใจ หรือขัดใจไปครับ<br />ลองสังเกตเรื่อยๆแล้วมันจะเริ่มชัดขึ้น อย่ารีบร้อน<br />แล้วจิตใจเราก็จะปลอดโปร่งมากขึ้น<br /><br />อย่าลืมนะครับร่างกายเรายังต้องการการอาบน้ำเพื่อให้ดูสะอาดน่าคบหา<br />จิตใจเราเองเหมือนกัน เมื่อจิตใจสะอาด เบิกบาน<br />ก็ย่อมชวนให้คนรู้สึกสบายและอยากจะเข้าใกล้เรา<br /><br />อาบน้ำให้จิตใจกันนะครับ (^0^)<br />ปล.อาบน้ำแบบนี้ไม่เสียกะตังค์ด้วยนะ จะบอกให้<br /><br /><iframe src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%3A%2F%2Fkantamet.blogspot.com%2F2010%2F04%2Fblog-post_30.html&layout=standard&show_faces=true&width=450&action=like&colorscheme=light" scrolling="no" frameborder="0" allowTransparency="true" style="border:none; overflow:hidden; width:450px; height:px"></iframe><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-4298342889048080669?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-47380120682801748932010-04-29T22:47:00.001+07:002010-05-02T03:34:32.141+07:00สีเสื้อ ของฉัน และของเธอการแบ่งแยกสังคมในประเทศไทยตอนนี้เป็นอะไรที่ค่อนข้างจะเข้มข้นมากๆ<div>บางทีเพียงแค่อ้าปากพูดอะไรที่เกี่ยวเนื่องเฉียดๆไปทางการเมือง</div><div>ก็จะเจอคำถามทันทีว่า "สี อะไร"</div><div><br /></div><div>ตัวผมเองก็เจอกับคำถามประมาณนี้บ่อย </div><div>และผมเห็นคนหลายๆคนออกมาประกาศตัวเป็นสีนั้นสีนี้</div><div>เท่าที่ผมเห็นตอนนี้สีที่เอี่ยวกับการเมืองในประเทศไทยนั้น</div><div>ใช้ครบทุกสีของ Power Ranger ยอดนิยมสมัยผมเด็กๆไปแล้ว</div><div>(บ่งบอกอายุไปหรือเปล่า ฮ่าๆ) </div><div>แดง เหลือง น้ำเงิน ชมพู ดำ ต่างโดนจับจองเป็นฝ่ายต่างๆ</div><div>คาดว่าถ้ายาวนานไปสัก 10 ปีคงต้องเอาตารางสี RGB มานั่งวัดกัน</div><div><br /></div><div>แต่ยังมีอีกหลายๆคนที่ประกาศเจตนารมย์ว่าตนนั้นไม่เปื้อนสีใดๆแน่นอน</div><div>และอีกหลายๆคนที่บอกว่าไม่รู้จะหาที่ลงว่าตัวเองนั้นควรจะอยู่สีอะไร</div><div>วันก่อนผมอ่านเจอประโยคนึงใน twitter ว่า มีเสื้อตัวนึงที่น่าจะขายดี</div><div>คือเสื้อที่เป็นพื้นสีขาว สกรีนคำว่า "เสื้อตัวนี้...สีเดียวกับมึง" </div><div>เป็นอะไรที่ผมว่าโดนใจคนหลายๆคนในสถานการณ์เช่นนี้มาก</div><div><br /></div><div>สิ่งที่ผมอยากจะชี้ให้เห็นในสิ่งเหล่านี้ก็คือ</div><div>การแบ่งแยกเรา เขา ฝ่ายเรา ฝ่ายเขา อย่างชัดเจน</div><div>มนุษย์เรานั้นสิ่งที่เรารักและยึดถือมากที่สุดคือตัวเรา</div><div>เพราะจิตใจของเรามันไม่รู้ว่า การที่ยึดถือตัวตนนั้นเป็นทุกข์</div><div><br /></div><div>เมื่อเกิดตัวตนขึ้นมาว่า นี่ตัวฉัน ก็จะมีการแบ่งแยกตัวฉันของจากตัวเขา</div><div>และเมื่อมีการรวมกัน ก็จะมีการแบ่งแยกพวกฉัน และพวกเธอ</div><div>แล้วสิ่งต่างๆก็จะเริ่มตามมา ดีกันบ้าง หรือขัดกันบ้างอยู่ร่ำไป</div><div><br /></div><div>แต่หากเราสามารถกระจายความเป็นหนึ่งเดียวกันออกไปได้</div><div>มีความเมตตาต่อความต่างและความเหมือนได้มากขึ้นเรื่อยๆ</div><div>เริ่มจาก เพื่อเรา คนที่โรงเรียนเดียวกัน คนที่ทำงานเดียวกัน</div><div>คนที่อยู่บ้านเมืองเดียวกัน คนไทยด้วยกัน คนที่ร่วมโลกด้วยกัน</div><div>หากเราสามารถมองความเหมือนที่มีอยู่ในตัวทุกๆคน</div><div>และสามารถมองให้เห็นได้ว่า ก็เป็น มนุษย์ทุกคนเหมือนๆกัน</div><div><br /></div><div>มนุษย์นั้นเหมือนจะเป็นสัตว์ที่เฉลียวฉลาดแต่กลับอ่อนแอต่อกิเลสตนเองเหลือเกิน</div><div>มนุษย์ทั่วๆไปบนโลกทุกๆคน ถูกพลักดันด้วยกิเลส ตัณหา</div><div>ทุกๆคนมีสิทธิ์จะพลาดพลั้ง และทุกๆคนย่อมต้องการ การให้อภัยในสักวันนึง</div><div><br /></div><div>ในวันนี้คำพูดที่สนับสนุนให้เมตตาต่อฝั่งตรงข้าม</div><div>อาจจะดูเป็นคำสะอิดสะเอียนต่อใครหลายๆคน</div><div>แต่ขอให้เชื่อเถอะครับ คนเรามีสิทธิ์พลาดกันได้ทุกๆคน</div><div>แค่แต่ละครั้งเราจะฟลุคไปอยู่ฝ่ายที่ถูกหรือฝ่ายที่ผิด ตามกิเลสพลักดัน</div><div><br /></div><div>ไม่มีใครที่อยากจะเป็นฝ่ายผิด</div><div>และไม่มีใครที่ถูกต้องเสมอไป</div><div>ขอให้เห็นใจกันและกัน แล้วมิตรของคุณจะเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยครับ (^^)</div><div><br /></div><div>ขอให้มีความสุขจากการป้ายสี "เมตตา" ให้คนอื่นกันนะครับ</div><div><br /></div><iframe src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%3A%2F%2Fkantamet.blogspot.com%2F2010%2F04%2Fblog-post_29.html&layout=standard&show_faces=true&width=450&action=like&colorscheme=light" scrolling="no" frameborder="0" allowTransparency="true" style="border:none; overflow:hidden; width:450px; height:px"></iframe><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-4738012068280174893?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1015830330629370489.post-30721834657457449172010-04-29T19:40:00.015+07:002010-05-02T11:51:38.648+07:00สุขเล็กๆ ที่ได้จากความทุกข์<div class="MsoNormal"><span lang="TH">ในสภาวะที่บ้านเมืองกำลังอยู่ในกองสุมไฟของโทสะ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หลายๆคนเจอสภาวะบีบคั้นทางร่างกายและจิตใจ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ทุกวันนี้คนกรุงเทพฯ ดูเหมือนจะกลายเป็นคนอมทุกข์ซะส่วนใหญ่</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แล้วเราจะไม่เอาได้ไหมหล่ะความทุกข์</span>?</div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ความทุกข์นั้นสามารถเกิดได้จากหลากหลายกรณี</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แต่ละวันคนเราผ่านความทุกข์มามากมายเหลือเกิน</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แต่จะลองแยกดูไหมครับ ว่าอาการที่ทำให้เราทุกข์นั้น</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">มีอะไรบ้าง ลองจัดหมวดดูนะครับ ไม่ยากเหมือนปีนเขาเอเวอเรสหรอก</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH"> </span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หมวดแรกนั้นอาจจะสามารถแยกและสังเกตุง่ายกว่าหมวดอื่นๆ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ในหมวดที่เรียกว่า </span>“<span lang="TH">ความโกรธ</span>”<span lang="TH"> </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ความโกรธนั้นมีหลายระดับมาก (คนไทยก็สามารถบัญญัติศัทพ์ได้ละเอียดเหลือเกิน)</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">เช่น หงุดหงิด ขุนใจ เคือง ขัดใจ โมโห เดือด และอีกหลายกรณี</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ลองสังเกตดูสิว่า วันๆนึงจิตใจเราต้องโดนดิ้นรนบีบคั้นจาก </span>“<span lang="TH">ความโกรธ</span>”<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">บ่อยสักแค่ไหน เรามาลองรู้สึกตัวกันนะครับ ว่าจิตใจเราจะมีความรู้สึกทุกข์</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">และโดนบีบคั้นเมื่อสภาวะจิตใจเราอยู่ในความโกรธ</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หมวดที่สองอันนี้ก็อาจจะดูง่ายในบางครั้งที่มันรุนแรง</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หมวดนี้คือหมวดของ </span>“<span lang="TH">ความโลภหรือความอยาก</span>”<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ความอยากนั้นเองที่เป็นตัวพลักดันให้จิตใจเราบีบคั้นเช่นกัน</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">เช่น เมื่อเห็นเพื่อนซื้อมือถือใหม่ หรือซื้อ</span> iPad<span lang="TH"> มา </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">(กำลังอินเทรนด์ หลายๆคนคนอยากตามเทรนด์กะเค้าบ้าง)</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">คนหลายๆคนเป็นยังไงครับ</span>?<span lang="TH"> เราก็ตาโตสิครับ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">รู้สึกว่าเราอยากได้บ้าง อะไรบ้าง</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">อยากใช้กับเค้าบ้าง อะไรบ้าง</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ลองสังเกตดูจิตใจตัวเองดีๆนะครับ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">จิตใจที่ทยานออกไป อยากยึดสิ่งต่างๆมาเป็นของตัวเอง</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">มันจะบีบคั้นจิตใจให้ดิ้นรนอยากได้อยากไปหามัน</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH"> </span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หมวดสุดท้ายนั้นอาจจะสังเกตได้ยากที่สุด</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">กว่าจะสังเกตได้นั้น บางคนคนเราก็อาจจะจมไปกับมัน<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ตั้งครึ่งค่อนวันในแต่ละที หมวดนั้นคือ </span>“<span lang="TH">ความหลง</span>”</div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">คนเราอาจจะหลงเข้าไปคิดเรื่องราวในอดีต </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">บางคนก็ไปเจออดีตที่ปวดร้าว</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หรือบ้างก็ไปคิดค้นจมอยู่กับอดีตของคนรอบข้าง</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">พอจมมากๆก็เกิดอาการทุกข์ร้อนไปกับในอดีต</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">หรืออาจจะกังวลกับปัจจุบัน</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">บ้างก็นึกเครียดไปถึงอนาคตข้างหน้าว่าจะเป็นอย่างไร</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH"> </span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ทีนี้เมื่อเรารู้จักการจัดหมวดหมู่ของอาการที่ทำให้ใจทุกข์<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">เราก็ลองมาสังเกตดูนะครับ ว่าวันนึง เราใช้เวลาของเรา</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ใน</span> 24<span lang="TH"> ชั่วโมงเนี่ย หมดไปกับสิ่งเหล่านี้ไปสักเท่าไร</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">สิ่งวิเศษของการสังเกตสิ่งเหล่านี้ก็คือ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">เมื่อใดที่คุณเห็นตัวตนของอาการ "โลภ โกรธ หลง"</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ในจิตใจคุณเมื่อใด จิตใจคุณก็จะหลุดจากอาการนั้นชั่วคราว</span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH"> </span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ยกตัวอย่างง่ายๆครับ เคยไหมเวลาที่ครุ่นคิดกับเรื่องอะไรมากๆ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แล้วอยู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมาว่า เอ๊ะ แล้วเราจะมัวคิดเรื่องนี้ทำไม</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">กลายเป็นทุกข์เปล่าๆ ละเราก็ไปหาอะไรอย่างอื่นทำได้</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">การที่เราสามารถรู้สึกตัวขึ้นมาได้ว่า</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">จิตใจเราตอนนี้มีความรู้สึกอะไรที่ครอบงำจิตใจเราอยู่</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แล้วเราเองก็จะสามารถหลุดจากสิ่งที่ครอบงำจิตใจเราได้</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">เมื่อใดที่จิตของเราหลุดออกมาจากอารมณ์ที่ครอบงำ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">มันก็จะเกิดความปลอดโปร่งและความสุขขึ้นมาในใจ</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แต่อย่าประมาทไปนะครับ จิตคนเรามันโง่เหลือหลาย</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">มันเหงาครับ และชอบแกว่งตัวเองไปหาอารมณ์ต่างๆใส่ตัว</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">ลองสังเกตให้ได้บ่อยๆดูนะครับ </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">แล้วเมื่อไรที่สังเกตเห็นอย่างชัดเจนเมื่อใจหลุดออกมาอย่างปลอดโปร่ง</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH">นั่นแหละ คุณจะได้สัมผัสความสุขในอีกแบบที่ต่างไป (^-^)</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif';"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif'; font-size: 100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span></div><div><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" scrolling="no" src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%3A%2F%2Fkantamet.blogspot.com%2F2010%2F04%2Fblog-post.html&layout=standard&show_faces=true&width=450&action=like&colorscheme=light" style="border: none; height: px; overflow: hidden; width: 450px;"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1015830330629370489-3072183465745744917?l=kantamet.blogspot.com' alt='' /></div>กันตเมศฐ์http://www.blogger.com/profile/06427163854809877848noreply@blogger.com2